•  Książka, zapamiętana jeszcze z dzieciństwa , do której Pani wciąż wraca...

Moimi ulubionymi lekturami dzieciństwa są mity greckie, do których wciąż wracam. To moje źródło wiedzy o świecie ,   z nich czerpię nadal  inspiracje, pomysły i natchnienie…

• Lektura szkolna, najbardziej ulubiona:

Tą najbardziej ulubioną była zawsze i pozostanie chyba powieść  „Quo vadis”  H. Sienkiewicza. Utwór  również nawiązuje do starożytności, wprawdzie mówi o narodzinach chrześcijaństwa, ale ile pisarz zawarł tam odniesień do codziennego życia starożytnych Rzymian.

****
Czuję miasta tego dotyk,
Jak dotyk aniołów.
Jego historię i teraźniejszość.
Przyszłość wychodzi ci naprzeciw.
Sięga obłoków.
Przemawia do ciebie szklanymi oczyma.
Nasycona gamą kolorów,
Podświetlona tajemniczym blaskiem,
Ta przyszłość jest taka ogromna,
Przerażająca i piękna.
Można się w niej zgubić.

• Co Pani uważa za swoje najważniejsze przesłanie?

Staram się być dobrą obserwatorką życia. Podróże, których odbyłam sporo, nauczyły mnie wiele, z nich czerpałam sporo inspiracji, poznawałam ciekawych  ludzi. Uważam, że miłość do drugiego człowieka, wrażliwość na potrzeby innych są najważniejszymi  wartościami, może trochę na co dzień zapominanymi, lecz nieprzemijającymi.

• Czy książka przegra z komputerem?

Myślę, że nie  przegra. Technika , mam wrażenie,  po trosze wspiera literaturę. Jeżeli ktoś kocha książki, na pewno ich nie zdradzi…

****
Czy warto pisać wiersze?
Poezja nikomu już się nie przyda?
Las internetu, komputerów.
Tu liczą się cyfry, wyzwania, konkrety.
Chociaż- gdy dla poezji znajdziesz chwile małą,
Ona odpłaci ci stokrotnie więcej.
Od zgiełku czy nie jest piękniejsza poezja?
 Poczujesz miłość, kolory kwiatów,
 Zobaczysz życie w radosnej wiośnie.
 Poczujesz zapach jasnych poranków.
 Uciekać będziesz od ścian internetu.