|
|
|
|
|
A oto nagrodzona praca!
 „Mały
Książę” to książka napisana w konwencji fantastycznej, to również przypowieść
o ludzkim życiu, a także mądra baśń o przyjaźni i miłości.
„…Dobrze się widzi tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu…” W
opowieści padają te słowa, które doskonale charakteryzują chłopca
dojrzewającego do przyjaźni i miłości. Jak już wcześniej wspomniałam, utwór
napisany jest w formie baśni fantastycznej. Występują tu jednak pewne
prawdopodobne przeżycia związane z uczuciowością i dorastaniem, bo reszta jest
już zmyślona. Uczucia wymagają przemyśleń opartych na konkretnych przykładach.
W tej książce jest to ukazane w bardzo prosty sposób, a mianowicie za pomocą
symbolicznych postaci, jakimi są róża i lis. Róża to symbol pięknej kobiety,
miłości, ale także próżności. Nie jest ona ideałem. Posiada bowiem określone
wady.
Dzięki postaci chłopca i róży autor doskonale ukazuje to, że człowiek musi
zrozumieć, że kocha się nie za piękno, ale za wszystko, nawet za wady,
słabości i błędy. Tak samo jest z przyjaźnią. Nie możemy tylko brać – musimy
także dawać. W tej książce chłopiec uczy się od lisa, czym jest prawdziwa
przyjaźń, na czym ona polega. Zaczyna rozumieć, że każdy człowiek ponosi
odpowiedzialność za drugą osobę. Przyjaźń z lotnikiem uzmysławia mu, jak
bardzo był związany ze swą różą. Obaj dojrzewają do uczucia prawdziwego i
lotnik, i chłopiec. Dzięki spotkaniu na pustyni, rozmowom dojrzeli do uczucia.
Nauczyli się kochać i odczuwać cierpienie.
„Mały
Książę” to arcydzieło klasyki literatury dla dzieci. Książkę tę poznałam już w
szóstej klasie szkoły podstawowej. Okazała się ona od początku do końca
znakomitą lekturą. Czytając ją ,uczyłam się razem z Małym Księciem wielu
ważnych spraw.
Wracając
do treści książki, należy powiedzieć, że autor starał się przedstawić i opisać
przeżycia miłości, przyjaźni na przykładzie rożnych postaci, różnych typów
ludzkich . Prezentują je: Król, Próżny, Pijak, Latarnik, Bankier, Geograf.
Król w doskonały sposób uosabia ludzi, którzy zawsze podporządkowują sobie
innych i nade wszystko cenią sobie władzę. Próżny – reprezentuje ludzi
koncentrujących się jedynie na sobie. Latarnik jest typem człowieka
pracowitego. Bankier to człowiek uważający dobra materialne za najważniejsze.
Geograf zaś jest „pseudonaukowcem”. Wszyscy wykonują zajęcia pozbawione
najmniejszego sensu i celu. Dużą uwagę należy zwrócić na motto tego utworu.
Jak pisze Saint – Exupery: „Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu
o tym pamięta”. Mały Książę opuścił swą planetę w poszukiwaniu prawd
etycznych, wartości moralnych i jak już wspomniałam wcześniej, szuka uczucia,
uczy się je okazywać . Okazuje się jednak, że nauka ta jest bardzo trudna ,
gdyż postacie, które spotyka, są śmieszne , pozbawione rozumu i wyobraźni.
Historia tego chłopca została skonstruowana w naprawdę godny podziwu sposób, a
mianowicie na zasadzie dwóch światów: świata wartości dziecka i dorosłego
człowieka. Ludzie dorośli nie mają wyobraźni i nie potrafią wykształcić w
sobie altruizmu. Postacie tu ukazane nie cenią dobroci i nie szanują piękna.
Te właśnie wady dorosłych są w tej książce doskonale ukazane.
Podróże
Księcia uczą i nas, iż wartościami nadrzędnymi w życiu są przyjaźń, miłość,
odpowiedzialność, wierność ideałom, dobroć i szacunek okazywany innym.
Pisząc te
książkę , A. de Saint Exupery udowodnił , że potrafi tworzyć wspaniałe dzieła
wymagające uważnego czytelnika. Najciekawsze wydaje mi się zakończenie
opowieści. Utwór kończy się symboliczną sceną prawdziwej miłości, której
należy się uczyć, aby być gotowym poświęcić dla niej ofiary.
Naprawdę warto tę książkę przeczytać, ja na pewno wrócę do niej nie raz.
SYLWIA KAWALEC
|
|
|
