Wigilia to czas miłości, serdeczności i pokoju. Świąteczne chwile zwykle należą do najcenniejszych momentów w życiu każdego człowieka. W ten wyjątkowy w polskiej tradycji wieczór zatrzymujemy się i spędzamy czas w gronie bliskich nam osób. Dzielimy się białym opłatkiem, który podajemy sobie z rąk do rąk, na znak wspólnoty, zgody i radości ze spotkania. Zasiadamy też wtedy przy nakrytym białym obrusem stole. Śpiewamy kolędy i w głębi duszy pragniemy, aby te wspólne chwile trwały dłużej. Tradycja polskich Wigilii jest wyjątkowa i szczególnie uroczysta, gdyż w tym momencie wycisza się cały nasz świat. Otwierają się ludzkie serca i drzwi domów, czasami długo zamkniętych. Panuje wtedy pokój i radość, wspominamy też minione lata oraz Tych, których już z nami nie ma przy świątecznej, uroczystej wieczerzy.

Polskie wigilijne spotkania nie zawsze oznaczały radość, pokój oraz możliwość przebywania w gronie rodzinnym. Były takie wigilijne wieczory, które na zawsze pozostaną w pamięci narodu, jako te bolesne i trudne.

Wigilie w Auschwitz to wspomnienie pięciu kolejnych świąt Bożego Narodzenia za drutami niemieckiego obozu, gdzie miały miejsce tragiczne zdarzenia. Pomimo grożących kar organizowano jednak Wigilie. Wspomnienia tamtych dni na zawsze pozostały w pamięci ludzi, którzy doświadczyli piekła Auschwitz. Jedną z najtragiczniejszych Wigilii, zarazem pierwszą za obozowymi drutami, była ta z 24 grudnia 1940 roku. Na placu apelowym hitlerowcy ustawili choinkę oświetloną elektrycznymi lampkami. Pod drzewkiem zostały złożone ciała więźniów zmarłych w czasie pracy oraz zamarzniętych podczas apelu. Rok później, w 1941 roku, Niemcy "zorganizowali" równie tragiczną Wigilię. W czasie powrotu z niewolniczej pracy przy budowie KL Auschwitz II-Birkenau do obozu macierzystego, hitlerowcy zabijali jeńców z komand radzieckich, którzy nie byli w stanie już iść o własnych siłach. Więźniowie mimo to starali się świętować w poszczególnych blokach i pomagać załamanym. Śpiewali kolędy, a następnie Mazurka Dąbrowskiego. Ściskali się serdecznie, gorąco i długo płakali. Zdarzyło się tam też, iż w jednym z bloków, więzień - ksiądz katolicki dostał chleb i zastąpił nim Hostię.

Atmosfera obozowej wieczerzy wigilijnej w 1944 r. była już zupełnie inna. Dni III Rzeszy były policzone. O północy, więzień - ksiądz Władysław Grohs de Rosenburg, za cichą zgodą blokowego i sztubowego, odprawił pasterkę, a 27 stycznia 1945 roku dla więźniów nadeszła już wolność.

Również smutna i owiana tęsknotą była Wigilia 1939 roku w miejscowościach: Ostaszków, Starobielsk, Kozielsk. Kilkanaście tysięcy oficerów, podoficerów, leśników, duchownych, policjantów, urzędników spędzało tam ostatnią w swoim życiu wigilijną wieczerzę. Z notatników wydobytych z masowych grobów w Katyniu wyłania się posępny obraz tamtej mrocznej nocy. Jeńcy tam przebywający, gdy wracali z pracy przez las, zbierali gałązki by zrobić z nich choinkę. Więźniowie mieli stół nakryty prześcieradłem, malutką choinkę i dzielili się opłatkiem własnej roboty, wszystko to odbywało się wśród szlochów i łez. Całą swoją duszą i sercem rwali się oni w myślach do swoich rodzin, spędzali bowiem ten wyjątkowy dzień setki kilometrów od rodzinnych domów, w sowieckiej niewoli. Tysiące Polaków zasiadło tam do uroczystej wieczerzy ostatni raz w życiu… Czy przypuszczali, iż niebawem zostaną zamordowani strzałami w tył głowy, stojąc nad wielkimi dołami, niedaleko stacji kolejowej, gdzieś pośród gęstego lasu?

Kolejny raz uczniowie klas starszych przybliżyli ważne fakty z polskich dziejów młodszym koleżankom i kolegom z klasy 1b oraz 3a, 3b i 3c. Opowiadali o ważnych miastach, które w historii Polski pełniły funkcje stolic naszego państwa oraz zaprezentowali informacje o obecnej stolicy, Warszawie. Przypomniano też legendę o początkach państwa polskiego i znaczenie bieli oraz czerwieni jako barw narodowych. Odbył się też konkurs wiedzy o Polsce, w którym młodsi uczniowie wykazali się wiedzą oraz patriotyzmem.

Zdjęcia>>

Anna Mazurek, Andrzej Mazurek, Ewa Pietrzyk

Mali historycy z drugiej klasy wysłuchali opowieści o czasach II wojny światowej. Wydarzenia związane z walkami w stolicy w czasie trwania Powstania Warszawskiego skupiły uwagę najmłodszych, którzy z zainteresowaniem uczestniczyli w lekcji historii.

Zdjęcia>>

Harcerze oraz młodzi historycy z naszej szkoły uporządkowali historyczne mogiły, które są od wielu lat pod opieką naszej szkoły. Praca, którą wykonali uczniowie jest dowodem szacunku, jaki każdy z nas powinien mieć do osób spoczywających w wielu starych, zabytkowych i nieco zapomnianych dziś miejscach pamięci narodowej. Szacunek i pamięć o zmarłych to wartości ponadczasowe, charakterystyczne dla naszej kultury, które powinny być przekazywane kolejnym pokoleniom. Dlatego też, akcja porządkowania grobów i pomników oraz oddania czci zmarłym jest nie tylko ważnym wydarzeniem, ale również okazją do przypomnienia o tych, którzy już odeszli.

Młodzi historycy uporządkowali mogiłę, nad którą patronat sprawuje nasza szkoła. Jest to dowód szacunku młodych ludzi wobec bohaterów spoczywających w starych, zabytkowych i nieco zapomnianych dziś grobach.

Szacunek i pamięć o zmarłych to wartości ponadczasowe, charakterystyczne dla naszej kultury, które powinny być przekazywane kolejnym pokoleniom.

Zdjęcia>>

Ojczyzna
Ojczyzna - bliskie słowo,
W nim serca wszystkie
Ojczyzna – zwykłe słowo,
Czemu tak bliskie ?
Ojczyzna – to czas dawny,
Ojczyzna – to czas bliski,
To miły dom rodzinny i matki oczy jasne
Ojczyzna – to jest mowa znajoma od kołyski
Ojczyzna – to my sami, to serca nasze własne!

Nasza Ojczyzna – Polska w XVIII wieku przeżywała kryzys, który próbowano przezwyciężyć reformami zapisanymi w Konstytucji 3 Maja. Była ona drugą na świecie i pierwszą w Europie ustawą regulującą organizację władz państwowych, prawa i obowiązki obywateli. Była też ostatnią próbą ratowania Rzeczypospolitej. Dawała nadzieję na wzmocnienie państwa polskiego, w którym przez wieki dominowała zasada "liberum veto". Niestety obowiązywała tylko 14 miesięcy. Nastąpiły bowiem kolejne rozbiory Polski, które zlikwidowały niepodległe państwo polskie na 123 lata. W 1795 roku Polska przestała istnieć na mapach Europy. Jej ziemie podzieliły między siebie trzy państwa zaborcze, włączając je w obręb swoich terytoriów.

Pamiętajmy o naszej Polsce!

Zdjęcia>>

Kolejny raz starsi uczniowie przygotowali zajęcia dla młodszych kolegów. Zaprezentowali dzieje polskich bohaterów, którzy walczyli o wolną Polskę po zakończeniu II wojny światowej. Ich smutne losy pozostaną w pamięci wielu pokoleń, dzięki przekazom starszych dla młodszych. Jesteśmy to winni Tym, którzy swoje życie oddali dla Niepodległej.

Zdjęcia>>

W niedzielę, 09.03.2025r. odbyły się gminne uroczystości patriotyczne, które upamiętniały losy Żołnierzy Niezłomnych. Dokładnie - 07.03.1949 r. miała miejsce egzekucja bohaterów walczących o wolność Polski. W Warszawie, przy ulicy Rakowieckiej wykonano wyrok śmierci przez rozstrzelanie na Hieronimie Dekutowskim, pseudonim „ Zapora” i jego żołnierzach. Zginęli:

- kpt. Stanisław Łukasik "Ryś" – 19:05

- por. Roman Groński "Żbik" – 19:10

- por. Edmund Tudruj "Mundek" – 19:15

- por. Tadeusz Pelak "Junak" – 19:20

- por. Arkadiusz Wasilewski "Biały" – 19:25

- por. Jerzy Miatkowski "Zawada" – 19:30

Społeczność naszej szkoły oddała hołd Tym, którzy poświęcili swoje życie dla Polski.

Cześć i Chwała Bohaterom!

Zdjęcia>>

Naszą szkołę odwiedził Pan Rafał Dobrowolski, który opowiedział uczniom o Powstaniu Warszawskim i żołnierzach Polskiego Państwa Podziemnego. Zebrani wysłuchali też informacji na temat pasji niecodziennego gościa naszej szkoły, miłośnika historii najnowszej i organizatora rajdów.

Serdecznie dziękujemy Panu Rafałowi Dobrowolskiemu za wyjątkową lekcję historii.

Zdjęcia>>

Anna Mazurek
Ewa Pietrzyk

W klasie III c odbyła się okolicznościowa lekcja historii. Uczniowie wysłuchali opowieści o bohaterach powstania 1863 roku. Obejrzeli też historyczne obrazy ukazujące walkę Polaków o wolność. Swoją wiedzę o powstańcach uwiecznili na rysunkach, które samodzielnie wykonali, oddając w nich dziecięce, z serca płynące wrażenia o poświęceniu praojców dla Ojczyzny.

Zdjęcia>>